De eerste hartslag

In 1993, na een toevallige ontmoeting met een jonge Roemeense asielzoeker in het Klein Kasteeltje, ontdekt François Casier, bedrijfsleider, de wereld van de vluchtelingen. Hij helpt de niet-begeleide minderjarigen op verschillende manieren. Op dat moment houdt het lot van de NBM slechts weinig mensen bezig. Hij wil hen een meer gestructureerde steun geven en neemt contact op met Exil, een centrum voor medische en psychosociale begeleiding van vluchtelingen. Hij helpt een jongen uit Djibouti aan werk, steunt hem, en wordt geraakt door zijn eenzaamheid en behoefte aan aandacht. Een spontaan peterschap is geboren.

Oprichting van Mentor

François Casier neemt een sabatjaar en hij start samen met Exil een peterschapsprogramma op dat zal leiden tot de oprichting van de eerste vzw: Mentor (in de zin van "iemand die een reis begeleidt"). Het peterschap wordt gezien als morele begeleiding van deze jongeren, er wordt geen huisvesting geboden noch financiële hulp. Gemiddeld twee op drie peterschappen lopen vlot: voor de Belgische families is het een verrijkende ervaring, een opening naar de wereld toe en voor de jongeren een grote steun.

Oprichting van Mentor-Escale

Het peterschap werkt goed. Maar de administratieve, sociale of psychologische problemen van de jongeren zijn vaak zodanig zwaar en complex dat ze de peters en meters overstijgen. Daaruit ontstaat het idee om een echte sociale dienst op te richten.

Mentor-Escale wordt uiteindelijk opgericht in 1997, als een fusie tussen de vzw Mentor en Escale, een vzw die een tiental niet-begeleide minderjarigen opvolgt. Dit nieuw project wordt ondersteund door het Ministerie voor Sociale Integratie, een contract wordt ondertekend en jaarlijks vernieuwd.

Sindsdien evolueert vzw Mentor-Escale steeds verder: de begeleiding wordt op punt gesteld, de gemeenschappelijke activiteiten worden opgestart en de huiswerkbegeleiding en schoolse oriëntatie worden verder uitgebreid. Ook wordt er een nieuwe kracht tewerkgesteld als coördinator, om het teamwerk verder te optimaliseren.

Lobbyen voor de oprichting van een voogdijsysteem voor de NBM

In 1999 wordt er door Mentor-Escale en enkele andere organisaties en NGO’s een platform opgestart, “Kinderen op de vlucht”. Het doel hiervan is tweezijdig, enerzijds het uitwisselen van kennis en ervaringen, anderzijds het lobbyen om de besluitvoering van nationele en Europese instanties te beïnvloeden.

Eén van de vruchten van deze arbeid was de goedkeuring van de programmawet over het voogdijschap van niet-begeleide buitenlandse minderjarigen, de wet Tabitha (24 december 2002). Sinds het in werking treden van deze wet in 2004 krijgen de NBM die aankomen in België een voogd toegewezen die de jongeren ondersteunt tot hun 18e verjaardag.

Actueel

Jaarlijks ondersteunt Mentor-Escale een honderdtal jongeren in hun groei naar zelfstandigheid. De vzw werkt samen met de voogden en volgt de jongeren op, indien nodig, tot ze 20 jaar zijn.